Deze is voor de gecombineerde les aardrijkskunde, geschiedenis en maatschappijleer van vandaag. Gepikt van Facebook en volgens mij al een ouwetje, zelfs de bron is dubieus. Maar alleen al vanwege de tijdloze toepassing verdient ie een klassieke status.

ALERTS TO THREATS IN 2013 EUROPE
From JOHN CLEESE

The English are feeling the pinch in relation to recent events in Syria and have therefore raised their security level from “Miffed” to “Peeved”. Soon, though, security levels may be raised yet again to “Irritated” or even “A Bit Cross.” The English have not been “A Bit Cross” since the blitz in 1940 when tea supplies nearly ran out. Terrorists have been re-categorized from “Tiresome” to “A Bloody Nuisance”. The last time the British issued a “Bloody Nuisance” warning level was in 1588, when threatened by the Spanish Armada.

The Scots have raised their threat level from “Pissed Off” to “Let’s get the Bastards”. They don’t have any other levels. This is the reason they have been used on the front line of the British army for the last 300 years.

The French government announced yesterday that it has raised its terror alert level from “Run” to “Hide.” The only two higher levels in France are “Collaborate” and “Surrender.” The rise was precipitated by a recent fire that destroyed France ’s white flag factory, effectively paralyzing the country’s military capability.

Italy has increased the alert level from “Shout Loudly and Excitedly” to “Elaborate Military Posturing”. Two more levels remain: “Ineffective Combat Operations” and “Change Sides”.

The Germans have increased their alert state from “Disdainful Arrogance” to “Dress in Uniform and Sing Marching Songs”. They also have two higher levels: “Invade a Neighbour” and “Lose”.

Belgians, on the other hand, are all on holiday as usual; the only threat they are worried about is NATO pulling out of Brussels.

The Spanish are all excited to see their new submarines ready to deploy. These beautifully designed subs have glass bottoms so the new Spanish navy can get a really good look at the old Spanish navy.

Australia, meanwhile, has raised its security level from “No worries” to “She’ll be right, Mate”. Two more escalation levels remain: “Crikey! I think we’ll need to cancel the barbie this weekend!” and “The barbie is cancelled”. So far no situation has ever warranted use of the last final escalation level.

Regards,
John Cleese ,
British writer, actor and tall person

And as a final thought – Greece is collapsing, the Iranians are getting aggressive, and Rome is in disarray. Welcome back to 430 BC.

Life is too short…

Kijken, hè!

11 december 2012

Vanaf vanavond dertien dinsdagen op Nederland 2 om 20.25 uur.

Het promofilmpje dat erbij hoort vond ik niet mooi, veel te blits. Van je geschiedenis-is-hip-man en teksten als ‘mediahype’, ‘immigranten’ en ‘afgeslacht’. Hier een mooiere impressie van de Gouden Eeuw.

We gaan de serie wel kijken natuurlijk. Want geschiedenis hoeft helemaal niet hip te zijn, het is gewoon mooi. Verhalen! Wie houdt er nou niet van verhalen? En dat treft, want daar is er toevallig nog eentje van verschenen.

Het meisje met de gouden jurk van Jan Paul Schutten en Martijn van der Linden

Dat prachtige gouden boekje over de Gouden Eeuw. Van Niesje, het meisje dat middenlinks op de Nachtwacht staat.

Met tekeningen waar Rembrandt wel even twee keer voor over zijn penseel zou kijken.

Door Martijn van der Linden, uit Het meisje met de gouden jurk3

Hollandse wolkenluchten, schaduwpartijen waar je u tegen zegt.

En een lief verhaal. Voor maar 6,50. Gouden dealtje. Het meisje met de gouden jurk van Jan Paul Schutten en Martijn van der Linden, isbn 9789047612490.

Onvrijwillig thuisonderwijs

21 augustus 2012

Daar hoor je gek genoeg weinig over, zo in verkiezingstijd. Hele tijdlijnen worden volgetwiet over de pak ‘em beet 300 kinderen die weloverwogen en met volle toewijding van hun ouders en omgeving thuisonderwijs krijgen. Maar de 16.000 kinderen die in Nederland niet naar school mogen, die zie je bijna niet voorbijkomen.

16.000 kinderen die geen school wil hebben. Bijvoorbeeld omdat ze het examengemiddelde omlaag kunnen trekken. Of omdat hun leerproblemen te onhandig zijn. Overigens beurt de school nog wel altijd de 7800 euro voor ieder kind dat ze géén lesgeeft. En 16.000 maal schoolgeld voor thuiszittende kinderen is best veel weggegooid belastinggeld.

Dat is mal, hè? Daar hoor ik nou nooit over: en het sociale aspect dan? Of: hoe weet je of dit kind wel het juiste niveau heeft? Of: die 16.000 kinderen krijgen toch geen goede afspiegeling van de maatschappij?

Nu we het er toch over hebben: na lang zoeken vond ik in de krochten van internet een schrijven van het Ministerie van OCW waarin staat dat er ieder jaar meer dan 40.000 kinderen zonder diploma van school komen. Toen ik héél goed las, kon ik ze zelfs horen mompelen dat er iets aan gedaan moest worden. Maar ik zag er niks over op Twitter. Geen politicus die goede sier wilde maken door te roepen: ‘Ieder kind heeft recht op goed onderwijs!’ Geen Amsterdamse wethouder die bij DWDD ging zitten om eens flink met de vuist op tafel te slaan.

Omdat politici het niet opnemen voor de 16.000 kinderen, zijn er nu twee jongens die zelf in de media vertellen dat ze graag naar school willen, maar niet mogen. Met een vader en moeder die helemaal geen thuisonderwijs willen geven, maar die moeten. De ouders willen gebruikmaken van de Wereldschool. Dus gaan de jongens de zee op. Dan kunnen ze in hun bootje tenminste leren, terwijl ze langs België, Portugal en Groot-Brittanië varen. Vrijdag vertrekken ze. Nou maar afwachten of ze een goede afspiegeling van de maatschappij krijgen.

Het gesprek begint na 9 seconden.

Ook in silverlight op de site van Knevel & Van den Brink.

Ga naar de hammam!

4 augustus 2012

Deze kwam voorbij op FB. Het bizarre, valse beeld van meisjes en vrouwen in de media. We weten het allang, maar zoals met veel dingen: als je het aan het licht brengt, wordt het meteen minder schadelijk.

Mijn tip: ga met je dochters naar de hammam. Ga naar de hammam en laat zien hoe echte vrouwen van alle leeftijden er bloot uitzien. Laat zien dat lichamen veranderen en dat dat normaal is. Dat ze er om te beginnen al allemaal anders uitzien.

In het badhuis zie je het hele spectrum vrouwenlichamen in volle glorie. Van oogverblindende zestienjarigen in bikini tot oogverblindende tachtigjarigen in onderbroeken zonder elastiek. Vrouwen in alle kleurschakeringen, met en zonder littekens, een half alfabet aan cupmaten, honderd moedervlekjes, zwangerschapsstrepen, bolletjesnavels en kuiltjes.

Omdat er alleen vrouwen zijn, is de sfeer anders dan bijvoorbeeld op het strand, waar iedereen zich toch bewust blijft van zijn eigen lijf en er op z’n voordeligst bij probeert te liggen. In de hammam zie je lijven van alle kanten, zonder corrigerende beha’s of bedekkende sarongs.

Een ander, groot voordeel is dat vrouwen die naar een badhuis gaan, zich over het algemeen senang voelen met hun lichaam. Ze zitten in ieder geval zo lekker in hun vel dat ze het durven te vertroetelen. Twintigjarigen die zestigjarigen helpen hun rug te scrubben, moddermaskers opsmeren, samen stinken in het stoombad. Als je maar vaak genoeg zulke rolmodellen hebt gezien, kun je lachen om het perfecte lichaam.

Het is niet gratis, maar desnoods sla je er een museum of pretpark voor over. Dan gooi je er een hammammetje tegenaan onder de noemer cultureel-antropologische opvoeding. Daar kun je met een onbezwaard geweten nog een kopje muntthee en een bakje dikke yoghurt met nootjes en honing op nemen.

Toen ik zei dat ik niet iedere uiting over thuisonderwijs zou doorlinken, had ik dit nog niet gelezen, gisteren in The Wall Street Journal.

‘I don’t know how most people spend their second morning home schooling. I spent mine hyperventilating into a paper bag.’

Een feest der herkenning voor thuisonderwijzende ouders en een inkijkje voor toeschouwers en nieuwsgierigen. Een paar quotes, de rest moet je verder lezen.

Deze natuurlijk:

‘Everyone is worried that I keep my child in a crate with three air holes punched in it and won’t let her have friends until she gets her AARP card. There’s a long answer, of course, but I’ll sum it up this way: Homo sapiens have walked the Earth for at least 130,000 years and, in this time, they learned to be human from their elders, not from their peers.

Mandatory education in the U.S. is less than 150 years old. Learning to be a productive adult human by spending a third of every day with other kids might be a good idea, but it’s too soon to tell. I’m still unsure that the people best equipped to teach a 14-year-old boy how to be a man are other 14-year-old boys.’

En een optimistische afsluiter, daar hou ik van:

Some lessons are best learned at a kitchen table, others in a lecture hall, a chemistry lab or a gym. It would be nice if students everywhere had access to every option.

With each passing year, the division between home schooling and institutional schooling will continue to dissolve. We will go to the education, and the education will come to us. The bad news is that it doesn’t work that way yet. The good news is that we get to build it.

Quinn Cummings, ‘My Education in Home Schooling, Teaching kids at home can be terrifying, but it’s sure to grow as families demand more choice.’  The Wall Street Journal, 28 juli 2012.

Ik beloof dat ik niet iedere publieke oprisping over thuisonderwijs zal doorlinken, maar zo nu en dan is er een artikel waarvan ik denk: dat moeten meer mensen lezen. Juiste tijd, juiste plaats, zeg maar. Deze van James Kennedy hangt bijvoorbeeld al een poosje op ons toilet.

En vandaag verscheen er een gezellige column van Karen Geurtsen op HP/De Tijd. Hier staat ie.

We zullen er de Lodewijk Asschers en Jasper van Dijks van deze wereld niet mee overtuigen, maar dat hoeft ook niet. Zolang we allemaal maar zelf mogen nadenken.

Je bent niet iemand die veertig keer per dag zijn scheten facebookt. De eetafspraak, de bonte was en de 2,37 km die je in de benen hebt zitten terwijl je P. Diddy op Spotify luisterde – je deed het allemaal in discrete beslotenheid zonder dat je er een opgestoken duimpje voor verwachtte. En toch.

Ik doe er zelf aan mee natuurlijk. Ik ben zowel dealer als gebruiker. Het is de kunst te doseren. Never get high on your own supply. Maar hee, we trappen allemaal wel eens in de valkuil. Je wilt iets opzoeken, iets educatiefs of van duidelijk intellectuele nieuwswaarde. Iets núttigs in elk geval. De ene interessante pagina haakt in de volgende en voor je het weet zit je op flickr tweehonderd trouwfoto’s van volslagen onbekenden door te bladeren.

Aan een kant is dat het leuke van de sociale media. Het onverwachte, de euforie als je iets heel moois ontdekt. Zonder internet had ik nooit van thuisonderwijs gehoord, had ik sommige onweerstaanbaar leuke mensen niet ontmoet, had ik geen kennis kunnen nemen van een aantal briljante artikelen en ideeën.

Aan de andere kant is er het onverzadigbare. En de absurditeit van dingen die je in het echte leven nooit zou doen, maar die achter een schermpje best aanvaardbaar lijken.

Via dit artikel in het NRC van vandaag.